نمره ما چند است؟

وقتي صداي در خانه بلند مي شود وبه ما مي گويند"كسي با شما كار دارد"، يا وقتي كه تلفن به صدا در مي آِيد و مي گويند "شما را مي خواهند"ما چه مي كنيم؟

آيا مي گوييم حالا باشد،"بعدا جواب مي دهم" يااصلا جوابي نمي دهيم و يكي دو ساعت بعد و يا بيشتر كه ديگر مسئله از موضوعيت افتاد، به سراغ طرف مي رويم و درباز مي كنيم يا به تلفن جواب مي دهيم؟ و اگر به فرض طرف مقابل هنوز پشت در ايستاده باشد، آيا ما رويمان مي شود با او روبه روشويم وتازه بگوييم:"چه مي فرماييد"

حتمآ شما دوست عزيز مي فرماييد"اينها اصلآ فرض ندارد وهيچ يك از ما با ديگران- حتي اگر غريبه باشند- اين گونه بر خورد نمي كنيم، بلكه بلا فاصله براي پاسخ به او اقدام مي كنيم وحتي اگربا ديگران مشغول صحبت يا هر كار ديگري باشيم، آن را قطع مي كنيم وبراي جواب دادن معطل نكردن طرف مقابل حركت مي كنيم."

آري، درست است؛ ادب، فرهنگ، اخلاق، شخصيت و انسانيت ما چنين حكم مي كند و ما به خود اجازه نمي دهيم كسي را كه با ما كار دارد و ما را صدا زده استة حتي اندكي معطل كنيم.

اكنون بايد به خود بياييم وقدري درباره ي صداي اذان كه دعوت خداي بزرگ وپروردگار ما انسانهاست به تامل بنشينيم.

آيا وقتي صداي منادي حضرت معبود بلند مي شود و مارا براي محضر انس و قرب و مناجات و به حضور پذيرفتن، دعوت مي كند عكس العمل ما چيست؟

آيا مانند كسي كه شخص بسيار بزرگ وفوق العاده اي او را صدا زده است، از جا مي پريم، وضعيت فعلي حال خود را- هر چه كه هست -فراموش مي كنيم و به استقبال و لبيك گويي او مي رويم؟ تازه خداي متعال كجا آن شخص كجا! وبه اصطلاح، ديگر خودمان واطرافيانمان رافراموش مي كنيم؟

خوشا به حال كسي كه اين گونه است، يا حداقل مي كوشد در اين مسير گام بردارد وخلاصه به صداي منادي حضرت دوست بي اعتنايي نمي كند.

و بدا به حال آنان كه آن قدر در دنيا غرق شده اند كه يا اصلا صداي دعوت حضرت رب العالمين را نمي شنوند و اعتنا نمي كنند؛ يا حد اكثر پيش خود مي گويند:"بگذار اين كارم را تمام كنم، بعد مي آيم."و...

آري دوستان! خوب است خودمان به قضاوت بنشينيم و به كارنامه ي عبادت و ازآن مهم تر، عبوديت خود نمره بدهيم. راستي نمره ي ما چند است؟!

- آدم ها شوخي شوخي به گنجشكها سنگ مي زنند...و گنجشكها جدي جدي مي ميرند...

- آدم ها شوخي شوخي گل مي چينند... و گل ها جدي جدي پژمرده مي شن...

- آدم ها شوخي شوخي پروانه ها رو مي گيرن... وپروانه ها جدي جدي بالشون مي شكنه...

- آدم ها (پسرها) شوخي شوخي چت مي كنن... و دخترها جدي جدي گول مي خورند...

- آدم ها شوخي شوخي پرنده ها رو تو قفس نگه مي دارند... و پرنده ها جدي جدي زندوني مي شن...

- آدم ها شوخي شوخي ماهي ها رو صيد مي كنن... وماهي ها جدي جدي مي ميرند...

- آدم ها شوخي شوخي شمع روشن مي كنن...وشمع ها جدي جدي مي سوزند...

- آدم ها شوخي شوخي زخم مي زنند...و قلبها جدي جدي مي شكنند...

- مبدا:دنياي فاني

-مقصد:ديار باقي

- سن افراد: مطرح نيست

- زمان حركت: خدا مي داند

- مدت سفر: بسيار طولاني

- وسايل مورد نياز: دو متر پارچه ي سفيد

- توشه ي راه: ايمان به خدا، ولايت ائمه ي اطهار(ع)،عمل صالح

براي زمان حال خود به نكات زير توجه كنيد:

1- از آوردن مقام، ثروت، خانه و ماشين به داخل محوطه جدا خودداري فرماييد.

2- قبل از حركت، خمس، زكات و كليه ي حق حقوق خود را با خدا، پيامبر(ص)، ائمه و ساير مردم مخصوصا فقرا تسويه نماييد.

3- از آوردن بار اضافي از قبيل حق الناس، غيبت، تهمت، دروغ و... خودداري كنيد.

4- از ارائه ي هر گونه خدمات روشنايي معذوريم، در صورت لزوم تا زماني كه در دنيا هستيد نماز را فراموش نكنيد.

5- چون اين سفر طولاني است حتما قبل از عزيمت از كليه ي دوستان، بستگان و مخصوصا كساني كه با ايشان قطع رابطه نموده ايد حلاليت بطلبيد.

6- اصول به جا مانده از شما ممكن است بلاي جان شما بشود، قبل از رفتن تكليف آن را روشن فرماييد.

7- جهت سكونت هرنفر، يك متر مربع جا رزف شده است لذا از آوردن همراه بپرهيزيد.

8- چنانچه از تنگي جا نگرانيد پاكيزه وخوش اخلاق باشيد وحرام خواري نكنيد.

9- قبل از حركت به بستگان توصيه كنيد از آوردن دسته گلهاي سنگين، سنگ قبرهاي تجملاتي وبرگذاري مراسم پرخرج بپرهيزند.

10- از پذيرايي شايسته از بانوان بد حجاب معذوريم.

11- براي كسب اطلاعات بيشتربه قرآن وسنت اهل بيت(ع)مراجعه نماييد.

تماس ومشاوره رايگان و مستقيم به صورت شبانه روزي بدون وقت قبلي در دسترس شماست

در صورت نياز با شماره هاي زيرتماس بگيريد.

سوره انبيا ( آيه 47) - سوره شوري ( آيه 20) - وسوره قلم ( آيه 44) - سوره تغابن ( آيه 5) - سوره نسا ( آيه 145) - سوره روم ( آيه 19)

و سوره هاي قيامت، ملك، بلد، مرسلات و ساير آدرسهاي مربوطه.

تذكر: قبل از آنكه مايه عبرت ديگران بشويد از گذشته ي ديگران پند بگيريد.

براي تمامي شما سفري آسوده آرزومنديم.

سلام

جالب بود نه؟! براي من كه جالب بود، راستش متن خودم نبود متن يكي از دوستام بود وقتي كه خوندمش گفتم برا ي شما هم آپش كنم، اميد وارم شما هم خوشتون بياد.

منتظر نظرات حضور مهربونتون هستم.

قرار بود با دوستانم معصومه و زهرا به مكه بريم باورم نمي شد از خوشحالي داشتم بال در مي آوردم "خدايا، من ،مكه، يعني ميشه"

دل تو دلم نبود،همه چيزرا آماده كرده بودم زنگ زدم به زهرااولش خونه نبود ولي بعد يه مدتي زنگ زد خونمون كلي با هم حرف زديم اونم مثل من تو پوست خودش نمي گنجيد به معصومه هم زنگ زدم قرار همه چيز رو گذاشته بوديم.يه چادر عربي هم خريده بودم مي خواستم كه با اون برم.

دختر خاله ام هم كه پارسال به مكه رفته بود پيشم بود ،اون شب همه بهم مي گفتند "خوش بحالت اونجا رفتي مارو هم دعا كن" من هم مي گفتم "ايشاالله قسمت همه بشه"

شب خوابم نمي برد به خودم مي گفتم "نكنه من ديگه فردا بيدار نشم"با هزار زور وزحمت خوابم برد.

فردا صبح شدهمه چيز رويك بار ديگه چك كردم تا يه موقع چيزي يادم نره از زير قرآن رد شدم وبه طرف فرود گاه حركت كرديم معاون مدرسه مون خانم رمضاني هم با پسرش قرار بود بياد تو فرود گاه ا زهمه خدا حافظي كردم با معصومه وزهرا به طرف هواپيما رفتيم و سوار شديم هواپيما مي خواست حركت كنه كه:

حي علي الصلاه...

واي نه، خدا ي من،مگه ميشه يعني همه اينها خواب بود،باورم نمي شه، كا ش حالا بيدا رنمي شدم،خدايا آخه چرا، خدا جون حد اقل مي گذاشتي برم مكه بعد بيدارم مي كردي...